Een mooi inzicht wat ik graag met je deel…..
Ik vertrouwde mijn verhaal en ervaring toe aan het papier.
Het gevoel wat ik had kan ik het beste omschrijven als een mummie.
Strak ingewikkeld.
Laag over laag.
Alles netjes bij elkaar gehouden.
Comfortabel zelfs.
Want als alles strak zit, blijft het overzichtelijk.
Beheersbaar en veilig.
Ratio, gedachten, analyse.
Totdat ik woorden las die me spiegelden.
En ineens gebeurde er iets in mijn lichaam.
Emotie, druk op mijn keel, beweging.
En ik besefte:
de mummie voelt comfortabel…maar ze kan niet bewegen.
Niet echt voelen. Er is niet genoeg ruimte om te ont-wikkelen, om te ervaren, om te zijn.
Niet ontdekken wat er onder al die lagen leeft.
Met dat besef ontstond de ruimte
Ruimte waarin emotie zich durfde te laten zien.
Ruimte waarin mijn lichaam mocht spreken.
Ruimte waarin iets wat vastzat kon verzachten.
Misschien dragen we allemaal ergens een paar windsels,
die veilig en comfortabel voelden.
Omdat het ooit helpend was.
De vraag is alleen:
waar mag het vandaag iets losser?
Net als bij het inbakeren van een baby. Het inbakeren geeft een gevoel van veiligheid.
Maar er komt een moment waarop bewegen belangrijker wordt dan vasthouden.
Ben je bereid om de ruimte te ontdekken?
In die ruimte gebeurt wat er klaar is om te gebeuren.
Soms is dat stilte.
Soms inzicht.
Soms tranen.
Soms een diepe ademhaling die voor het eerst weer helemaal doorstroomt.
Of het nu in een mindfulness training is, in een coachingssessie,of tijdens een reiki sessie
je bent welkom om samen die ruimte te laten ontstaan.
